· 

"Η σημασία των ζώων στη ζωή μας" της Μαρίας Αναστασίας Κυριακίδου

dog and girl
© photo

 

Γράφει η Μαρία Αναστασία Κυριακίδο

 

 

Στα έργα που βλέπαμε, στα βιβλία που διαβάζαμε, στις ιστορίες που μας έλεγαν όταν ήμασταν μικροί, ευτυχισμένη ήταν πάντα η οικογένεια που είχε πολλά παιδιά. Τότε ερχόταν αυτό στο μυαλό μας: παιδιά να τρέχουν ανέμελα σε έναν μεγάλο καταπράσινο κήπο και να παίζουν με το σκυλάκι τους.

 

Η συμβίωση με τα ζώα, όπως λένε οι επιστήμονες, δεν ομορφαίνει μόνο τη ζωή, αλλά είναι επίσης χαράς και φάρμακο ψυχής. Για τα παιδιά, ένα ζωάκι στο σπίτι αποτελεί καθημερινό μάθημα στοργής, επικοινωνίας και ευθύνης. Επίσης, το βοηθάει να ωριμάσει και το καθιστά υπεύθυνο.

 

Για τους μεγαλύτερους, πάλι, τα ζώα είναι το καλύτερο ηρεμιστικό. Η επαφή με αυτά ρίχνει την πίεση και μας ηρεμεί. Επίσης, τα ζώα δίνουν νόημα ζωής στους μοναχικούς ηλικιωμένους ανθρώπους καθώς βοηθάνε και άτομα με ειδικές ανάγκες π.χ,τυφλούς.

 

Πολλά είναι τα περιστατικά που σκυλιά έχουν σώσει τα αφεντικά τους και έχουν δώσει τη ζωή τους γι’ αυτά. Εμείς όμως πώς δείχνουμε την ευγνωμοσύνη μας σε αυτά τα πλάσματα; Τα υποτιμάμε,τα βασανίζουμε,τα θυσιάζουμε στο βωμό της επιστήμης... Κι όμως, αυτά πονάνε, ερωτεύονται, παίζουν, φοβούνται, νιώθουν ανθρώπινα συναισθήματα, όπως λύπη, ευτυχία, πλήξη, αγάπη... Μπορεί να μην το παραδεχόμαστε εύκολα, αλλά τα ζώα μας μοιάζουν περισσότερο από όσο νομίζουμε. Οι βιολόγοι ανακαλύπτουν συνεχώς παράξενες συνήθειες και εντυπωσιακές συμπεριφορές και αποδεικνύουν ότι όλα τα πλάσματα, ακόμα και τα πιο ταπεινά, απολαμβάνουν τη ζωή το ίδιο με εμάς, γι αυτό αξίζουν τον σεβασμό και την προστασία μας.

 

next generation
Χορηγός αρθρογραφίας

 

Γι' αυτό πρέπει να ΑΓΑΠΑΜΕ τα ζώα! Ένα κείμενο για τα κατοικίδια και τα άγρια ζώα που ΑΞΙΖΕΙ να διαβάσετε! - Ειδήσεις - Athens magazine

 

Ας σταματήσουμε λοιπόν να τα σκοτώνουμε για το δέρμα τους και τη γούνα τους. Ας σταματήσουμε να τα χρησιμοποιούμε για πειράματα. Ας σταματήσουμε επιτέλους να είμαστε δολοφόνοι και ας προσπαθήσουμε να τα προστατέψουμε όπως κάνουν κάποιοι σπουδαίοι άνθρωποι, οι ‘’εθελοντές της φύσης’’, που σώζουν και περιθάλπουν χιλιάδες ζώα και πουλιά το χρόνο, ανάμεσα τους σπάνια είδη τα οποία φτάνουν στα χέρια τους από ευσυνείδητους πολίτες. Τελικά,ίσως κάτι να έχει μείνει μέσα μας. Ας ευαισθητοποιηθούμε όλοι λοιπόν και ας βοηθήσουμε την εξαιρετική δουλειά των κέντρων περίθαλψης.

 

Το άρθρο συμμετέχει στο διαγωνισμό αρθρογραφίας    που διοργανώνει το NewAge Ideas με το Next Generation
 

Πηγή: enimerosou.gr


ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΙ · 20/08/2020

Στείλε το δικό σου άρθρο και κέρδισε ένα smartphone

Το NewAge ideaς σε συνεργασία με το Next Generatios, διοργανώνει τον πρώτο τριμηνιαίο διαγωνισμό για την ανάδειξη του καλύτερου δικού σας άρθρου. Στο διαγωνισμό μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή όλοι όσοι θεωρείτε ότι μπορείτε να εκφράσετε και να αναπτύξετε την άποψη σας μέσα από την σύνταξη του δικού σας άρθρου, ρεπορτάζ ή συνέντευξης. Έπαθλο ορίστηκε το smartphone blackview A80.
imerologia a5 spiral
ΑΡΘΡΑ · 19/11/2020

"Η βραχυπρόθεσμη απουσία θεατών στα γήπεδα" της Βιολέτας Καραμπίνη

Η πανδημία του κορονοΪού έχοντας παγκόσμιες επιρροές πάνω σε διάφορους τομείς τόσο της υγείας, της οικονομίας και της κοινωνίας δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστη τη βιομηχανία του αθλητισμού. Η διάσταση του αθλητισμού που περιλαμβάνει την ύπαρξη των θεατών έχει πληγεί από την βραχυπρόθεσμη λύση της απαγόρευσης τους σε χώρους άθλησης και παρακολούθησης.

ΑΡΘΡΑ · 08/11/2020

"Η χειραγώγηση της διαπαιδαγώγησης" της Κωνσταντίνας Κιακυροπούλου

Μία πλήρης αποτυχία των γονέων σε διαπαιδαγώγηση άνευ προηγουμένου, αφού αυτή χειραγωγείται τέλεια πλέον από το τικ τοκ (ο πρόεδρος της Αμερικής ασχολείται με αυτό και δεν είναι καθόλου τυχαίο) και το utub, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το διαδίκτυο γενικά και είναι χωρίς όρια. Το ίδιο και της εκπαίδευσης, η οποία διαδραματίζεται μέσω κινητού από τα ίδια μέσα. Μία γενιά ανίκανη να ζήσει χωρίς κινητό τηλέφωνο.

ΑΡΘΡΑ · 08/11/2020

"Ξέρετε, μου αποκρίνεται, πρώτη φορά συναντώ τόση ανθρωπιά" της Μαίρης Λαγανα

Την γνώρισα ένα μεσημέρι στο πάρκο που είχα βγάλει περίπατο τον σκύλο, καθόταν μόνη σε ένα παγκάκι καπνίζοντας. Χάιδεψε τον σκύλο και όπως σήκωσε το βλέμμα είδα τα μάτια της άγνωστης γυναίκας βουρκωμένα. Την ρώτησα εάν χρειάζεται βοήθεια, αν της συμβαίνει κάτι και αν μπορώ να βοηθήσω. Σηκώνει το βλέμμα της ξανά λέγοντας μου σχεδόν ψιθυριστά. Έναν καφέ...